ماهنی
۱۳۸٥/۱٢/٩
 

و فرصت به یک اشاره بود
گرم لبخندی بر لب که :
ـ برمی گردم
نگاهی به جواب که :
ـ نه چندان زود
                            و فرصت به یک بوسه تمام بود
حالا؟
حالا روزهاست طعم بوسه ،
یعنی آخرین فرصت ... 
حالا دل دل تنگ و
این نفس نای نی
فرصت تنها  به یک اشاره بود....

 

 



[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]