ماهنی
۱۳۸٥/٧/۱۳
 

 

آسمان ابر است و

اين تک  اشاره بس ،

که اشک های بی بهانه را

بر خيال بی امان شانه ات

روان کنم.

 

 



[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]