ماهنی
۱۳۸٥/٦/٢٦
 


و می سازمت بر تیغه ی رویا
                            یک خشت آرزو،
            یک خشت ....

هرچند تنها بهار

 بهانه ی سبز با تو بودن است...

                                   زمین را امشب
                                   شانه های من بی قرارترین است

 



[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]