ماهنی
۱۳۸٤/٧/٢٢
 

ماهنی ترانه بود.

من نبودم.

او ستاره بود .

من اشاره ای...

نگاهی...

من

 لمس حضور زيبايی بودم   و

ماهنی زيبايی بود.

 

                     عشق پرواز بلد بود ..

                     نمی دانستم !

                            از من اما ساده پريد .

ماهنی يک اسم نبود،

بهانه بود.

 

 



[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]