ماهنی
۱۳۸٤/٦/٢٤
 

 

هاي غريبه

 غريبه جانم

چه دوست دارم اين هرگز نديدنت را.

نرم و نازك،

اين تار و مبهم بودنت ،

نبودن ات را.

موهايم بلند و زيبا مي شوند وقت ديدارت .مي دانم.

 سكوتم همه شعر ، مي دانم.

 هاي غريبه،

 مرد خيال،

سخت و آرام،

دوست دارم اين روياي بزرگ داشتنت را.

اشك نريز غريبه جانم

پيدايت اگر كنم،

تمام مي شوي.

غريبه بمان،

غريبه......

   غريبه جانم.....

 

 



[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]