ماهنی
۱۳۸٤/٥/۱٠
 

 

 

سرفه های خشک آخرين سيگار

همهمه ی ساده ای که نداشتنت به من داد.

دلهره ی کوچک ايستادن مقابل باد،

درس ساده ای که طلوع دريا داشت.

به ثانيه ثانيه ات لبخند.

هر چند نداشتمت.

به تار تار مويت نفس!

غريب بود نگاهت ،

می شناختمت.

 

 



[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]