ماهنی
۱۳۸۳/۱٢/٧
 



هیچ مرا دست مهربان تو بسیار است

پس تو کی از اين سفر می آيی؟

شهر تو کجای اين زمين بود

اين همه دور؟

تمام مردم ايستگاه می شناسندم

بس که من هر روز شاخه گلی به دست

به دنبال مهربانی تو

هی طول قطار را رفتم و آمدم

بس که من هی نام تو به لب،

گوشه و کنار

سراغ نشانی کوچکی از تو بودم

هیچ مرا دست مهربان تو بسیار است.

 

 



[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]