ماهنی
۱۳۸۳/٩/۱۱
 

چهارشنبه ها هزار پاره می شوم پنداری.
چهارشنبه ها پیاده ،
به دنبالت، سرگردان سرمای خیابان می شوم.
چهارشنبه ها شب ندارد انگار ،
یک قرن سرمای کشدار است.
چهارشنبه ها هزار مریضی می گیرم
تنم از تب هلهله می کند،
سرم به دوران می افتد و امانم نمی دهد.
چهارشنبه ها صدایت زنگ خانه می شود
و تاب موهایت آغاز حواسم.
 

 



[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]