ماهنی
۱۳۸۳/۸/٢٩
 

 

انگار گاه گاهی که گذارم به سبز بهار

و پر پرنده می افتد ،

انگار وقتی از تو شعر می شوم،

انگار وقتی تو قصه می شوی ،

لای لای لالايی می شوی ،

انگار وقتی آغاز می شوی ،

وقتی از سر انگشتانم حسرت ثانيه ای

نوازشت می ريزد ،

انگار وقتی جايی کسی بوی تنت را می دهد ،

انگار تازه می شوم با خيالت انگار .

انگار خود ترانه خود رويا می شوم انگار .

 



[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]