ماهنی
۱۳۸۳/٧/٢
 

گيرم که اينجا آخر سفر ، آخر ترانه

گيرم که امروز هم سياه ،

دست هاي من هم کبود جستجوي تو ،

گيرم دلم تنگ و سرم پر از صداي ساز تو ...

هرچند دنياي پربهانه اي داريم ،

هرچند سياه مي خوانيم و سياه  مي خنديم‌،

من اما حاضرم سه نقطه بگذارم اول اين دنيا ،

باز از گوش ماهي و مدادرنگي شروع کنم ...

 



[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]