ماهنی
۱۳۸۳/٥/٢٢
 

زير ريل قطار جا ماندم و حالا

اين استخوان و خاک را تا کجا می کشم

هيچ نمی دانم .

همه چيز از يادم رفت  ،

مگر دست تو که يادم هست آخرين تکانش را از پنجره ی کوچک قطار



[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]