ماهنی
۱۳۸۸/٩/۱٢
نامه‌ها - هفده


 

هیچ شنیده‌ای صدای پرندگان نیمه شب را ؟

آن‌‌ها که یک نفس با هم می‌‌خوانند ؟ شب زنده داران ؟

تا به حال نیمه‌های شب از رویا ی داشتن کسی‌ که هیچ گاه در بیداری نداشتی‌‌اش ،

به مهمانی پرندگان شب زنده دار ، با آن‌ صدای  سودایی‌شان رفته‌ای ؟

دم صبح از آن‌ همه شور داشتن ات که از خواب پریدم ،

همین دوستان ظریف‌ام بر شاخه‌های درختان پائیز  تسلای اشک‌های بی‌ پایان‌ام شدند 

همان‌ها که از یک مشت تو کوچک تر و از غوغای صدایت آرام ترند.

 



[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]