بی‌ بهانه ، این فقط نامه‌ای ست تا بدانی

در تاریکی‌ این شب می‌‌درخشی.

این همان نامه ای ست که نمی‌‌خوانی ،

از همان‌ها می‌‌نویسم که نمی‌‌دانی‌.

می‌ نویسم تا ندانی یادم هست لب خند ات را .

ندانی یادم هست چه جادو می‌‌کرد در من آن چشم ها.

در سکوت آمدی ، انگار همیشه بوده ای.

می‌ نویسم تا ندانی چه غوغا یی  به جا گذاشتی.

این همان نامه‌ای ست که نمی‌‌خوانی ،

می‌ نویسم تا ندانی در تاریکی‌ این شب می‌‌درخشی