ماهنی
۱۳۸۸/۳/٢۸
نامه‌ها - چهارده

 

 


 

سرزمین من

آن جاست که در کوچه هایش تنها با شاخه‌های بید بازی کردم.

سرزمین من ، کوچه ی کودکی هایم،

همان کوچه که از ‌های و هوی بازی‌هایم شکایت نکرد،

همان کوچه که راز عاشقی‌هایم را با کسی‌ نگفت ...

کوچه همان کوچه ی تاریک ، همان که با آن دوچرخه ی آبی‌

می رفتم تا به بی‌ انتها ی نزدیک ات برسم .

کوچه همان کوچه که بن بست بود ، کوچه همان کوچه که...

سرزمین من

این روز‌ها هر کوچه ات کوچه ی عاشقی‌های من است.

این روز‌ها مشت من باز نمی‌‌شود مگر تو ،

مگر آن همه عشق که در تو هست آرام بگیرد.

میان هیاهو ی عاشقی‌هایت این روز ها،

جای من را خالی‌ کن...

 


 



۱۳۸۸/۳/٦
نامه‌ها - سیزده

 

 

در شهر من این روزها هر صبح بر زندگی‌‌ام آفتاب می‌‌تابد.

این زندگی‌ روشن ، این روز‌های پر هوس را از یاد تو پر می‌‌کند.

دلم می‌‌خواهد این بار فقط برایت چند خط بنویسم که 

ای کاش می‌‌شد

جایی‌ در همین روز‌ها ، تو را لحظه‌ای می‌‌دیدم که لبخند می‌‌زنی‌،

تو را لحظه‌ای می‌‌دیدم که نگاه‌ام می‌‌کنی‌ ،

یا دست ات را آرام، آن طور که فقط تو می‌‌توانی‌،

به طرف‌ام جلو می‌‌آوری.

ای کاش می‌‌دانستی هر لحظه و همه جا

در این روز‌ها که آفتاب می‌‌تابد و زیبایی‌ این شهر در اوج است ،

جای تو خالی‌ است.

کاش می‌‌دانستی هر وقت دل خوش و سر مست از هر زیبایی

‌ لبخند به لبانم می‌‌آید، هزار بار با خودم می‌‌گویم ،‌ای کاش می‌‌دانست

که در کنارم چه قدر جای ا ش خالی‌ است...

 

 



[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]