ماهنی
۱۳۸٥/۸/٢٦
 

 

حجم عشق ،
حجم پيراهن بر شانه هايت ...

از من نپرس
آخرین جمله ؟
هیچ یادم نمی آید...

این خیابان آن روزها تا ناکجا
جا به جا رد سرد قدم های ماست
آن خیابان این روزها بی من و تو
حجم بزرگی از ماشین و صداست

حجم عشق ، حجم عبور
پچ پچ گرم نفس
حسرت بی صدا در شلوغی ها دست به دست
حجم من ، یک سلام
حجم تو ، یک لبخند

آن خیابان ، یک اشاره ، یک نگاه
این خیابان سرد و ساکت
خش خش عابر ، برگ

حجم تب ، بوسه ای سرخ
 پیچیدن دستی بر انهنای تن
حجم من، حجم تو
قطره های غروبی از پشت پلک

آن خیابان ، رد پا ....
ساعت ۸ ، این بار حجم تو بی حجم من .

 

 



۱۳۸٥/۸/۱٦
 


۱۳۸٥/۸/۱٤
 

وسوسه سرخ است و
رنگ لب هایت

(حسرتی کم رنگ)

حیرت از نجابت فاصله ...

                                                                 
رویا
یعنی تماشا
یعنی من ، یعنی آن روزها
خیابان ها سنگ فرش دست در دست
رفتن ها

                                                                            ..........

(خسته ام از  این سفرها با صدای
                       یک جفت پا.... خسته ام )

                                          .........

رویا یعنی تو .
خط ممتد یک صدا
وسوسه ی پیچش نگاه در نگاه

                               ........

 (دلم این روزها ترجمه ی 
           آشوب ها و فاصله هاست...)

 

رویا یعنی تماشا

لبخندهای بی صدا،
داغ بوسه هایت بی هوا..

رویا یعنی تماشا

 



[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]